01.Prolog

     Jak pięknie jest kiedy wszystko się układa, kiedy rodzina i przyjaciele są przy nas, kiedy mamy na kim polegać. Zwłaszcza w ten radosny czas świąt. Z czasem jednak zaczynamy wątpić, że to co się dzieje tu i teraz jest jawą, a nie snem. Ciężko dopuścić do naszych umysłów, że są jeszcze ludzie którym na nas zależy bezinteresownie, że pieniądze nie grają roli, a tylko dobroć serca się liczy. Przez te wszystkie lata zapomniałam o tym co ważne i co należy robić w Boże Narodzenie. Że ten uroczysty dzień to nie tylko prezenty i śmiechy przy stole, ale tez pomoc którą powinniśmy ofiarować innym... Dziewiętnaście lat żyłam w luksusach, dostawałam co chciałam i nigdy niczego mi nie brakowało.
   Czym to skutkowało?
   Tym, że moje serce zamieniło się w kamień, że przestałam czuć coś więcej niż zazdrość i irytacja. Gdybym mogła cofnąć czas... gdybym mogła spojrzeć w przeszłość i pomóc samej sobie...
  Gdybym umiała kochać tak na prawdę, a nie tylko udawanie. Gdybym mogła zrobić to co kiedyś nakazywało mi serce a nie rozum. Gdybym mogła choć na chwilę pozbyć się pieniędzy i fortuny... Zrobiłabym wszystko dla takiej chwili.
   Utkwiłam moje niebieskie oczy w śnieg za oknem. Biały puch otulał wszystko w zimowy sen. Wydawać by się mogło, że tak pięknej zimy nie było od dawna. Gdybym mogła...